Filmrecensie: Lakeview Terrace

Lakeview Terrace is een drama/thriller, geregisseerd door Neil LaBute, met Samuel L. Jackson, Patrick Wilson en Kerry Washington in de hoofdrollen.

Inhoud

Als Chris en Lisa Mattson naar hun droomhuis verhuizen in Lakeview Terrace beseffen ze niet welke horror hen te wachten staat. Hun nieuwe buurman, Abel Turner, is een LAPD-agent en een strenge alleenstaande vader. Hij waakt over de buurt maar voor Chris en Lisa wordt het waken al snel lastig: ze kunnen geen stap in huis verzetten zonder dat Abel het heeft gezien en hij uit openlijk zijn tegenkanting tegen hun multiraciale relatie (Chris is een blanke man en Lisa is een zwarte vrouw). Zijn constante bemoeienissen en pesterijen worden alsmaar erger en opvallender totdat het het koppel bijna te veel wordt maar ze beslissen zich niet zonder slag of stoot door Abel uit hun huis en de buurt te laten verdrijven.

Beoordeling

Deze film gaat in de eerste plaats over racisme, ethnische spanningen en wat pesterijen met een mens kunnen doen maar ook machtsmisbruik en klassenstrijd staan centraal in dit drama/thriller. In het eerste uur maken we kennis met Abel Turner: een zwarte, alleenstaande, strenge vader en al meer dan twintig jaar trouw in dienst bij LAPD. Hij geniet van de intimiderende macht die uitgaat van het uniform, zijn badge en zijn wapen en, zoals je snel kunt merken, schrikt er niet van terug om deze aan te wenden bij de escalerende burenruzie. Samuel L. Jackson zet de rol zo realistisch neer dat je een geweldige hekel aan hem krijgt in de loop van de film. Echter, na het eerste uur verandert hij van een controlefreak en watchdog in een gestoorde psychopaat, waarbij hij zulke rare dingen begint te doen dat het niet meer geloofwaardig is. Zo houdt de strenge vader ineens voor een collega een vrijgezellenfeestje tot in de vroege uurtjes van de nacht.

Patrick Wilson en Kerry Washington hebben geen moeite om zich staande te houden naast hun meer ervaren collega. Ze zetten een zeer geloofwaardige en gesmaakte vertolking van een gemengd koppel neer dat moegetergd wordt door hun buurman.

Gedurende de hele film voel je een constante, onderhuidse spanning en volgen de conflicten elkaar in een goed tempo op. Vooral het eerste uur geeft dit een dramatische, drukkende sfeer, daarna is de regisseur precies tilt geslagen: de conflicten worden alsmaar groter en daarmee ook minder geloofwaardig tot de uiteindelijk, wat mij betreft van de pot gerukte, climax. Doodzonde, want dit had een sterke film kunnen zijn maar mondt uit in een standaard Hollywoodfilmpje.

Deze post bevat affiliate links. Als jij iets koopt via deze links ontvang ik een kleine bijdrage waardoor ik deze site kan onderhouden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s