Filmrecensie: Paranormal Activity

Paranormal Activity is een horrorfilm over paranormale verschijnselen van Oren Peli, met in de hoofdrollen Katie Featherston, Micah Sloat en een onbekend paranormaal verschijnsel.

Inhoud

Katie en Micah zijn een jong koppel dat net is gaan samenwonen. Als Katie Micah eindelijk vertelt dat ze al sinds haar achtste achtervolgd en geteisterd wordt door een geest gelooft hij haar niet. Hij koopt een filmcamera om de nachtelijke activiteiten in hun huis vast te leggen. Als er de eerste nachten niet veel beweging wordt geregistreerd, wordt Micah ongeduldig en begint hij de geest uit te dagen.

Beoordeling

Het is knap dat een film die maar 15.000 dollar heeft gekost al na enkele weken miljoenen dollars kan opbrengen maar ik vrees dat de grote volkstoeloop voor deze film meer met een hype te maken heeft dan met het geweldige verhaal. Feit is dat het verhaal heel simpel en dunnetjes is. Daarnaast doet het concept direct denken aan The Blair Witch Project, met een home-camera en paranormale verschijnselen.

In het eerste uur van de film wordt de spanning opgebouwd door gebruik te maken van geluiden en enkele minimale schrikeffecten. De horrorliefhebber heeft veel kans om hier in slaap te vallen. De film wordt gepromoot als “The scariest movie you will ever see”, persoonlijk vind ik dat de grootste onzin. Op het moment dat het echt “scary” wordt, zullen veel mensen al afgehaakt hebben. In het laatste half uur worden zowat alle trucen uit de kast gehaald. Helaas wordt er veel gebruik gemaakt van clichés, zoals het ouijabord (met dat onderwerp heb ik vijftien jaar geleden al een nationale opstelwedstrijd gewonnen, niet echt origineel dus), voetstappen in poeder en vreemde geluiden.

Het decor is niet echt spectaculair, het hele verhaal speelt zich af in de woonkamer en de slaapkamer. Veel afwisseling in decor krijg je dus niet. Sommige scènes spelen zich buiten het beeld af, om de spanning te vergroten. Omdat alles met een homecamera werd gefilmd, verwachtte ik veel schokkende beelden maar dit valt goed te doen. De scènes in de slaapkamer werden gefilmd met statief en de andere scènes vanuit de hand. Wat me wel stoorde, was dat tijdens de nacht altijd het tijdstip wordt aangegeven met een timer terwijl die timer tijdens de dag niet te zien is. In mijn logische redenering kan dit niet: een camera geeft ofwel altijd ofwel nooit de tijd aan maar geen mengelmoes van de twee.

De acteerprestaties zijn zeer realistisch, je hebt echt het idee dat je naar een homevideo aan het kijken bent. Katie en Micah acteren voor 80% van de film alleen en dan is het wel aangenaam om naar goede acteurs te kunnen kijken. De twee doen in elk geval goed hun best: de chemie tussen de twee is aanwezig en hun reacties zijn realistisch en aannemelijk.

Het einde vond ik schokkend en overdreven. Helaas wordt er niks verklaard en blijf je met een onverzadigd gevoel zitten. Deze film heeft me nog enkele nachten bezig gehouden; bezig gehouden met het bedenken van redenen waarom mensen deze film zouden willen zien. Deze film kan je best links laten liggen, tenzij je nog nooit een horrorfilm hebt gezien of jonger dan 14 jaar bent.

Deze post bevat affiliate links. Als jij iets koopt via deze links ontvang ik een kleine bijdrage waardoor ik deze site kan onderhouden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s