Boekrecensie: Reus – Annelies Verbeke

Reus is de tweede roman van de Belgische schrijfster Annelies Verbeke. Het boek gaat over Hannah en Kim, twee zussen in de bloei van hun leven.

Het boek

Gegevens

ISBN 90 445 0654 4
Uitgeverij: De Geus, 2006

Inhoud

Kim en Hannah zijn twee zussen van rond de dertig jaar. Ze hebben beiden een relatie met een Wim maar desondanks gaan ze toch geregeld vreemd. Voor hun moeder, die hen tijdens de pubertijd verliet na een mislukte zelfmoordpoging, hebben ze geen goed woord over. Hun vader fladdert van de ene relatie naar de andere. Waar nodig stelen ze: tijd, gevoelens maar ook materiële zaken. Kim heeft een job als vastgoedmakelaar in een timesharingproject en Hannah werkt voor het tijdschrift !!! waar ze de rubriek Hannah’s Freaks voor haar rekening neemt. Als één van de freaks haar blijft achtervolgen en haar zus in een depressie terecht komt, besluit ze met haar op de vlucht te slaan.
De zussen nemen het vliegtuig naar Australië waar ze, schijnbaar, doelloos rondtouren als een moderne Thelma&Louise. Kim weigert de eerste dagen te praten en Hannah denkt dat het uiteindelijk de bedoeling is om zich samen in hun ongeluk te storten. Totdat ze een potret van hun moeder terugvinden in een lokaal museum en een zoektocht naar de vrouw opstarten.

Beoordeling

Het boek is opgedeeld in drie delen: de proloog, deel 1 en deel 2. In de proloog verstuurt Hannah lukraak een e-mail waarin ze spreekt over het vertrek van haar en haar zus, waarna het eerste deel de gebeurtenissen voorafgaand aan het vertrek behandelt en het tweede deel de gebeurtenissen na het vertrek behandelt. In die zin is het boek wel goed opgebouwd; de proloog maakt je namelijk nieuwsgierig naar de drijfveren van de hoofdpersoon en geeft je al een kleine vooruitblik op de rest van het boek. In de loop van het tweede deel verstuurt ze nog enkele e-mails waarin haar visie op de reis en haar frustraties weergeeft.

Het verhaal werd in de ik-persoon geschreven, vanuit het standpunt van Hannah, waardoor je ook haar vreemde obsessies en hallucinaties moet ondergaan. Ondanks dit perspectief had ik op geen enkel moment het gevoel dat ik mij kon vereenzelvigen met de hoofdpersonages. Ik bleef het gevoel hebben dat ik alles vanop een afstandje gade sloeg. Gelukkig heeft Verbeke een goede pen en wist ze me geregeld te verrassen met een fraaie zin en originele beelden.

Het boek is soms hilarisch, soms ontroerend maar vooral chaotisch en verwarrend. Surrealisme is de schrijfster blijkbaar niet vreemd, gezien er vele scènes in zitten die in realiteit niet kunnen gebeuren; wat op zich geen storend element zou zijn als ik de betekenis in het boek ervan zou kunnen plaatsen maar helaas… Of misschien was dat wel Verbekes bedoeling: aantonen dat onze generatie, ondanks alle materiële zaken, een leeg bestaan leidt/lijdt. Voor mij persoonlijk is het thema onduidelijk en vaag gebleven en mede daardoor heb ik het boek eerder als irritant dan ontspannend en inspirerend ervaren.

De schrijfster

Annelies Verbeke

Annelies Verbeke werd geboren op 6 februari 1976 in Dendermonde. Ze studeerde Germaanse Taal- en Letterkunde aan de Universiteit van Gent en volgde een cursus scenarioschrijven aan het Rits in Brussel. Ze werkte een jaar in het onderwijs en even als verkoopster van waterbehandelingsinstallaties. Haar talent werd opgemerkt toen haar scenario Dogdreaming werd geselecteerd voor European Pitch Point 2003 tijdens het filmfestival van Berlijn. In 2003 debuteerde ze met Slaap!, waarvoor ze in 2004 de Vrouw & Kultuur DebuutPrijs, de Debuutprijs van Boek.be en het Gouden Ezelsoor won.

Over Reus, in een interview met Boekmagazine.nl

“In dit boek geef ik kritiek op de generatie van mijn ouders. Voor alle duidelijkheid: ik bekritiseer niet mijn ouders, maar de idealen die ontstonden na de studentenopstanden in 1968, en waar vandaag de dag weinig van over is. Toen zij alles hadden, was het nóg niet genoeg. De menselijke geest is destructief en veeleisend. Mensen streven naar utopieën die domweg niet bestaan. Naar constante vrijheid en zelfontplooiing. Ik weet dat ik hier in mijn eigen leven een boegbeeld van ben. Ik heb altijd gedaan wat ik wilde en zou rebelleren als het niet zo zou zijn. Maar over het geheel genomen lijken deze idealen enkel te leiden tot vrijheid voor wie het pakken kan. Reus is míjn kritiek op doorgedreven individualisme. Ondanks dat ik een ongelooflijke einzelgänger ben, weet ik dondersgoed dat de enige manier om gelukkig te worden, met iemand (of een paar mensen) samen is. In een wat vagere vorm lever ik ook kritiek op het grote gelijk van het Westen. In het boek is de moeder van Hannah en Kim met haar volledig verstoorde en op egoïsme gebaseerde Westerse geest naar Australië gegaan, om de locals daar even te vertellen hoe het allemaal moet in het leven. Het was interessant om haar als een soort zelfverklaarde reddingswerker naar een land te sturen dat vroeger juist volledig verstoord is door de overheersers van Europa.”

Deze post bevat affiliate links. Als jij iets koopt via deze links ontvang ik een kleine bijdrage waardoor ik deze site kan onderhouden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s