Boekrecensie: Dood Tij – Pieter Aspe

Van In bijt zich vast in een verkrachtingszaak en een moord die op het eerste zicht niets met elkaar te maken hebben.

Het boek

Gegevens

ISBN: 90-223-1573-8
Uitgever: Manteau

Inhoud

Miriam Dobbelaere, de dochter van een gerechtsdeurwaarder, wordt verkracht en onder druk van haar vader besluit ze geen klacht in te dienen. Een dag later wordt het lijk van Carlos Minne gevonden, ex-adjunct-kabinetschef van justitie, lid van de commissie voorlopige invrijheidstelling en een oud-klasgenoot van Antoon Dobbelaere. Als Van In er achter komt dat de twee mannen elkaar de avond van de verkrachting op een schoolreünie hebben ontmoet, vermoedt hij een verband tussen de twee zaken. Er volgt nog een tweede dodelijk slachtoffer voordat Van In de verbanden tussen enkele grote namen in het gerechtelijke milieu doorziet. Thuis worstelt Hannelore met een persoonlijk probleem.

Beoordeling

Aspe maakt in dit boek gebruik van beeldende vergelijkingen, uitgebreide beschrijvingen en schoonschrijverij. Het boek leest vlot en bevat een vleugje humor.

Aspe hanteert in dit boek de alwetende verteller, die van het ene personage naar het andere hopt. Zodoende krijgen we veel informatie te verwerken en krijgen we een kijkje in de psyche van de vele personages. Dit werkt zowel verwarrend, omdat je niet altijd direct door hebt bij welk personage je je bevindt, als verhelderend, omdat je van verschillende personages meer te weten komt.

Vanaf de eerste bladzijde had dit boek me in zijn greep en wilde ik alleen maar verder lezen. Dood Tij is een vlot geschreven misdaadroman die niet echt superspannend wordt maar je wel van begin tot einde weet te boeien.

Het enige minpuntje aan dit boek is de overvloed aan personages. Je moet goed opletten bij het lezen, of je haalt alle namen door elkaar. Opvallend is dat Aspe zijn personages altijd met de familienaam aanduidt, voornamen worden amper gebruikt. Dit geeft een vervreemdend effect, je voelt je minder betrokken bij de personages.

De schrijver: Pieter Aspe

Pieter Aspe is het pseudoniem van Pieter Aspeslag. Sinds 1996 is hij voltijds auteur, hij is vooral bekend voor zijn misdaadreeks rond commisaris Van In, waarvan een tiental boeken verfilmd werden voor VTM. In 2001 ontving hij de Hercules Poirotprijs voor zijn roman Zoenoffer. Pieter Aspe schreef ook twee jeugdboeken, Bloedband en het vervolg Luchtpost, en twee novellen, Grof Wild en De Japanse Tuin.

Deze post bevat affiliate links. Als jij iets koopt via deze links ontvang ik een kleine bijdrage waardoor ik deze site kan onderhouden. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s